Eskişehirspor, Ayvalıkgücü karşısında sadece iki puan değil, liderliği de kaybetti. Ancak asıl kayıp puan tablosunda değil, saha kenarındaki tercihlerin yarattığı oyunsuzlukta yaşandı.
Artık bazı gerçekleri açıkça konuşmak gerekiyor. Ayvalıkgücü'nün nasıl oynadığı, nereden hücum ettiği, hangi bölgeleri kullandığı belliydi. Peki Eskişehirspor buna ne kadar hazırdı? Sahadaki görüntüye bakarsak hiç de hazır değildi!
Abdülkadir Öksüz ve Ertuğrul Kurtuluş ikilisiyle savunma kurup rakibin hızlı hücumlarına davetiye çıkarmak, orta sahada çift ön liberoyla başlayıp üretkenliği azaltmak nasıl bir planın ürünü? Kanatları boşaltıp Atalay Yıldırım'ı sürekli geriye gelmek zorunda bırakmanın mantığı ne?
Bir de Kerem Baykuş meselesi var. Hücumda yaratıcılığa ihtiyaç duyulan bir karşılaşmada Kerem neden kulübede bekletildi? Oyuna girdikten sonra takımın hücum hareketliliğini artıran ve attığı frikik golüyle beraberliği getiren oyuncunun daha erken kullanılması gerekmez miydi?
Hakemi eleştirelim, verilmeyen penaltıyı konuşalım. Peki kendi yanlışlarımızı ne yapacağız? Her puan kaybının ardından hakem kararlarının arkasına saklanmak, sahadaki sorunları çözmez.
Beykan Şimşek'in eksikliği elbette hissedildi. Ancak Eskişehirspor gibi şampiyonluk hedefleyen bir takımın bütün hücum planı tek futbolcunun varlığına bağlı olamaz.
Etimesgut, Bursa Yıldırım ve şimdi Ayvalıkgücü... Üç kritik iç saha karşılaşması, üç beraberlik. Rakipler değişiyor ama Eskişehirspor'un güçlü takımlar karşısında yaşadığı sorunlar değişmiyor.
Hakan Şapcı'ya sormak gerekiyor: Bu takım neden sürekli geriye düştükten sonra reaksiyon gösteriyor? Neden maça doğru planla başlayamıyor?
Eskişehirspor'un ihtiyacı son dakikalarda kurtarılan puanlar değil, ilk düdükten itibaren ne oynadığını bilen bir takım.
Şampiyonluk yalnızca iyi futbolcularla kazanılmaz. Doğru analiz, cesur tercihler ve güçlü bir oyun aklı gerekir.
Bu şehir şampiyonluk bekliyor Hakan Hoca! Artık maçı kurtaran değil, maçı kazandıran bir oyun görmek istiyor.