Bugün bayram mesajları bir "tık" ile binlerce kişiye ulaşıyor, ancak eski bayramların o naif ve gizemli iletişim dili artık tarihin tozlu raflarında. Eskiden bayramın en değerli hediyesi, kenarları el emeğiyle işlenmiş kumaş mendillerdi. Gençler, kalplerindekini söyleyemedikleri için mendillerin diline başvururdu. Mendillerin renkleri ve oyaları birer mektup gibi okunurdu. Eğer bir genç kız, sevdiği gence beyaz bir mendil verirse bu "saf ve temiz sevgi" demekti. Kenarı mor oya ile işlenmiş mendil "Sana aşığım", pembe olan "Seni her an düşünüyorum" anlamı taşırdı.
Eğer mendilin bir köşesi düğümlenmişse, bu "En kısa zamanda seninle baş başa konuşmak istiyorum" mesajıydı. Bayram harçlıkları da bu mendillere sarılırdı. Paranın doğrudan verilmesi ayıp sayıldığı için, bir mendilin içine konulup çocuğun cebine bırakılması nezaketin zirvesiydi. Bu bayramda eski bir sandığı açıp o mendillerin hikayesini büyüklerinizden dinlemek, size dijital dünyadan çok daha gerçek duygular hissettirecektir.
