Eskişehir’de otuz yıldır cam mozaik sanatını büyük bir tutkuyla yaşatan Gülşen Bayır’ın hikâyesi, sabrın ve el emeğinin en duru tanıklığı olarak söyleyebiliriz.
Bugün Odunpazarı’ndaki atölyesinde geçmişin izlerini bugünün estetiğiyle buluşturan Bayır’ın sanata uzanan yolu, otuz yıl önce çocuklara verdiği seramik ve cam dersleriyle başlamış. Anaokullarından ilkokullara kadar uzanan eğitim çalışmalarının ardından otel lobileri ve özel tasarım projelerine imza atan sanatçı, altı yıl boyunca Eskişehir Olgunlaşma Enstitüsü’nde usta öğretici olarak bu birikimi geleceğe taşımış. Pandemi sürecinin ardından kurduğu kendi atölyesinde ise üretimi ve eğitimi aynı tutkuyla sürdürmeye devam ediyor.
Peki, dışarıdan bakıldığında rengârenk tablolar ya da zarif sehpalar olarak gördüğümüz bu eserler aslında nasıl ortaya çıkıyor? İşin mutfağına baktığımızda karşımıza milimetrik bir sabır testi çıkıyor. Gülşen Bayır’ın üretim sürecinde ne bir makine ne de elektrikli bir cihaz var. Tabaka hâlindeki camlar; yalnızca el penseleri ve cam kesme elmasları kullanılarak şekillendiriliyor. Kıl, kabuklama ve parçalama gibi ustalık gerektiren özel tekniklerle en küçük detaylarına kadar ayrılan cam ve doğal taş parçaları, sanatçının ellerinde adeta yeniden hayat buluyor.
Bu incelikli işçilik elbette büyük bir zaman ve emek gerektiriyor. Öyle ki, kılcal detayların ve renk geçişlerinin kusursuz bir uyumla bir araya geldiği 40'a 60 santimetre boyutlarındaki tek bir tablo, aylar süren sabırlı bir çalışmanın sonucunda ortaya çıkıyor. Uluslararası cam mozaik sanatçısı Gülşen Bayır’ın hikâyesi bize hızla tükettiğimiz modern dünyada yavaşlamanın, bir zanaate ömür vermenin ve ellerimizle üretmenin kıymetini yeniden hatırlatıyor. Otuz yıllık bu emek, Eskişehir’in estetik hafızasına kazınan en kalıcı izlerden biri olmaya devam ediyor.
