3 Aralık dünyaca kabul edilen Dünya Engelliler günü. Tüm dünyada bu günde çeşitli farkındalık etkinlikleri yapılır, daha sonra ayın 4’ü, 5’i derken 6’sında konu unutulur gider, bir dahaki yılın 3 Aralık gününe kadar konu tozlu raflara kaldırılır.
Fakat evinde özel gereksinimli bir bireyi olan aileler için yılın her günü 3 Aralık’tır. Ülkemiz genelinde toplam nüfusumuzun % 10-12’si civarında özel gereksinimli birey olduğu bilinmektedir, ortalama bir Türk ailesinin dört kişiden olduğunu düşünürsek toplumun % 40 ila % 44’ünü direkt olarak ilgilendiren bir konudur engellilik. Çarpanlarıyla birlikte nüfusumuzun daha büyük bir kısmını ilgilendiren bir olgudur bu.
2027 yılı bütçe taslağının görüşüldüğü bu günlerde, kamuoyunun dikkatini çekebilmek için dile getirilmiştir bu çağrı
Dünyada gündem çok hızlı değişirken, ülkemizde de her gün yeni bir güne yeni bir gündem konusu ile uyanıyoruz.
Yaklaşık iki aydır fon vurgunu, asrın yolsuzluğu, merkez hakem kurulu, Amerikan seçimleri emeklilere zam verilecek mi, verilmeyecek mi derken, bizim asıl konumuz olan Özel Eğitim Rehabilitasyon Merkezleri ve buralardan destek eğitim alan çocuklarımız ile ilgili nokta kadar, virgül kadar herhangi bir konu gündeme gelmiyor maalesef.
Özel gereksinimli bireylerden bahsederken, özel eğitim kurumlarından hali hazırda 600.000 üzerinde özel gereksinimli birey destek eğitimi almaya devam etmekte olduğunu hatırlatmak gerekir, şu ana kadar da yaklaşık bir milyon çocuk buralardan destek eğitimi alıp emsallerine yetişecek düzeye gelmiştir. Yine hali hazırda bu kurumlarda 60.000 çalışan bulunmaktadır.
Yine aynı düşünceyle, bir ailenin ortalama dört kişiden oluştuğunu varsayarsak yaklaşık üç milyon insanımız bahis konusu alanla direkt olarak ilgilidir. Çarpanlarını ise hesaplamak mümkün değildir.
Özel eğitim rehabilitasyon merkezleri, her yıl bütçe kanunu açıklandıktan sonra Hazine ve Maliye Bakanlığının himmetine kalmış bir şekilde yüzde kaç oranında zam verilecek beklentisine girmektedir.
Yıllardır uygulanageldiği gibi asgari ücrete verilecek bir zam oranı kadar, seans ücretlerine verilecek zam kurumları içinden çıkılamayacak bir bataklığına sokar ki, kurumların büyük bir çoğunluğu merkezlerini kapatmak zorunda kalacaktır. Bu kadar çocuk açıkta kalacak, eğitimden mahrum bırakılacaktır. Sosyal devlet ilkesine uymayan bir görüntü ile karşı karşıya kalınabilecektir.
Bakımlık hizmetinde olduğu gibi bir kiritere bağlanması gerekir bu hizmetin karşılığı. Aylık olarak ödenecek (8) seans ücretin karşılığı asgari ücretin en az yarısı kadar olmalıdır. Ayrıca verilecek gurup eğitimlerinin seans ücretleri de seans ücretleriyle eşitlenmelidir. Mevcut şartlarda sürdürülebilirliği kalmayan bir alan haline gelmiştir Özel Eğitim.
Tüm ilgililere çağrımızdır, çok hızlı değişen gündem çerçevesinde, özel eğitimin problemleri arada kaynayıp gitmesin, Çok geç olmadan özel eğitim ile ilgili kalıcı çözümler üretilmelidir.
Özel eğitim meselesi sadece bir bütçe meselesi değildir, toplumların gelişmişlik düzeyi özel gereksinimli bireylere sağladığı sosyal ve ekonomik imkanlarla ölçülür. Dünya ekonomisi içinde 17.nci büyüklüğe sahip bir ülke olarak gereken önemin ve önceliğin verilmesi şarttır, tehlike çanlarının sürekli çaldığı özel eğitim alanına lütfen gerekli önemi verelim, gerekli ilgiyi gösterelim, yoksa yarın çok geç olacak…
