Eskişehir’de Köy Kültürü Mahalleye Dönüşüyor
Türkiye’nin yerel yönetim yapısında dönüm noktası olan Büyükşehir Yasası, Eskişehir’in kırsal dokusunda da büyük bir değişimi beraberinde getirdi. Yıllarca "köy" olarak anılan ve kendi muhtarlık gelenekleriyle yönetilen birçok yerleşim yeri, bir gecede mahalle statüsüne kavuştu. Ancak bu sadece kağıt üzerinde bir isim değişikliği değil; hizmet alımından nüfus yoğunluğuna kadar her alanı etkileyen bir dönüşümün başlangıcıydı. Bugün gelinen noktada, Eskişehir’in bazı "yeni mahalleleri" öyle bir nüfus yoğunluğuna ulaştı ki, bazı ilçe merkezleriyle yarışır hale geldi. Peki, Eskişehir’in en kalabalık eski köyleri hangileri? İşte ilçe ilçe, rakam rakam o listenin detayları.
![]()
Zirvede Bir Dev: Odunpazarı Sevinç Mahallesi
Eskişehir’in kırsal mahalleleri arasında yapılan son nüfus sayımı ve veri analizlerine göre liderlik koltuğunda Sevinç Mahallesi oturuyor. Odunpazarı ilçesine bağlı olan ve 1.188 kişilik nüfusuyla dikkat çeken Sevinç, sadece tarımsal potansiyeliyle değil, şehre yakınlığı nedeniyle artan yerleşim talebiyle de bu noktaya ulaştı. Kendi saha gözlemlerimiz ve bölgedeki yerel yöneticilerle yaptığımız görüşmeler, Sevinç Mahallesi’nin artık bir "köy" sınırlarını çoktan aştığını, kentsel hizmetlere olan ihtiyacın en yüksek olduğu kırsal nokta haline geldiğini gösteriyor.
Mahmudiye ve İnönü’den Güçlü Temsiliyet
Listenin ikinci ve üçüncü sıraları, Eskişehir’in tarım ve sanayi koridorlarında yer alan ilçelerinden geldi. Mahmudiye’ye bağlı İsmetpaşa Mahallesi 1.101 kişiyle ikinciliği göğüslerken, sanayi bölgelerine yakınlığı ile bilinen İnönü Oklubalı Mahallesi 1.056 kişiyle bin barajını aşan üçüncü yerleşim yeri oldu. Uzman görüşlerine göre, özellikle Oklubalı’daki nüfus yoğunluğu, bölgedeki büyük fabrikaların yarattığı istihdam ve lojistik avantajlardan kaynaklanıyor. Bu mahalleler, kırsal yaşamı korurken sanayi ve tarımın iç içe geçtiği hibrit bir yapıya bürünmüş durumda.
![]()
Tepebaşı ve Odunpazarı’nın "Şehirleşen" Köyleri
Listenin devamında Eskişehir’in merkez ilçeleri olan Tepebaşı ve Odunpazarı’nın ağırlığı net bir şekilde hissediliyor. Tepebaşı’na bağlı Yukarı Söğütönü (773) ve Keskin (709) mahalleleri, kentin genişleme aksında yer aldıkları için hızla "banliyö" karakteri kazanmaya başladı. Benzer şekilde Odunpazarı’ndaki Sultandere (717), Kireç (688) ve Ağapınar (685) mahalleleri de hem nüfuslarını koruyor hem de şehre olan mesafelerinin kısalmasıyla yeni bir çekim merkezi oluşturuyor. Bu mahallelerde artık sadece geleneksel tarım değil, şehir yorgunu insanların "doğaya kaçış" projeleri de nüfusu tetikleyen unsurlar arasında yer alıyor.
Eskişehir’in En Kalabalık 15 Kırsal Mahallesi (Tam Liste)
Verilere göre nüfusuyla fark yaratan o mahallelerin sıralaması şu şekilde oluştu:
| Mahalle Adı | Bağlı Olduğu İlçe | Nüfus |
| Sevinç | Odunpazarı | 1.188 |
| İsmetpaşa | Mahmudiye | 1.101 |
| Oklubalı | İnönü | 1.056 |
| Yukarı Söğütönü | Tepebaşı | 773 |
| Sultandere | Odunpazarı | 717 |
| Keskin | Tepebaşı | 709 |
| Kireç | Odunpazarı | 688 |
| Ağapınar | Odunpazarı | 685 |
| Satılmışoğlu | Tepebaşı | 664 |
| Ağaçhisar | Alpu | 654 |
| Cevizli | Seyitgazi | 642 |
| Cumhuriyet | Tepebaşı | 600 |
| Karaören | Seyitgazi | 541 |
| T. Mecidiye | Mahmudiye | 493 |
| Körhasan | Çifteler | 469 |
Kırsal Nüfusun Geleceği ve Hizmet Beklentisi
Bu veriler sadece birer sayıdan ibaret değil; aynı zamanda büyük bir hizmet ihtiyacının da haritası. Nüfusu 1.000’in üzerine çıkan eski köylerde; yol, altyapı, çöp toplama ve sosyal alanlar gibi "kentsel" talepler artış gösteriyor. Seyitgazi’nin Cevizli ve Karaören gibi köklü yerleşim yerlerinde nüfusun korunması, bölgedeki tarımsal süreklilik açısından hayati önem taşıyor. Eskişehir Büyükşehir Belediyesi ve ilçe belediyelerinin bu 15 mahalleye yönelik özel projeler geliştirmesi, kırsaldan kente göçü durdurabilecek en önemli anahtarlardan biridir.



