Yerel yönetimlerde “tasarruf” ve “üretim” kavramları uzun zamandır konuşuluyor. Ancak çoğu zaman bu kavramlar söylem düzeyinde kalıyor, somut karşılığını görmek kolay olmuyor. Odunpazarı Belediyesi’nin hayata geçirdiği OBELMAK ULV 01 projesi ise bu açıdan dikkat çeken bir örnek olarak öne çıkıyor. Çünkü burada sadece bir cihaz üretimi değil, aynı zamanda bir anlayış değişimi söz konusu.
Belediyenin yıllardır dışarıdan kiralama yoluyla temin ettiği ilaçlama makinelerini kendi bünyesinde üretmeye başlaması, klasik belediyecilik anlayışının dışına çıkıldığını gösteriyor. Bu durum, “kendi kendine yetebilen belediye” modelinin pratikte mümkün olduğunu ortaya koyuyor. Üstelik bu üretim, dışarıdan bir destekle değil; belediyenin kendi teknik personelinin bilgi ve emeğiyle gerçekleşiyor.
OBELMAK ULV 01’in ortaya çıkış süreci de en az sonucu kadar önemli. Veteriner İşleri Müdürlüğü ile Ulaşım Hizmetleri Müdürlüğü’nün ortak çalışması, kurum içi iş birliğinin ne kadar değerli olduğunu gösteriyor. AR-GE sürecinin tamamen belediye içinde yürütülmesi ise kamu kurumlarının aslında ne kadar büyük bir potansiyele sahip olduğunu hatırlatıyor. Çoğu zaman atıl kaldığı düşünülen bu potansiyelin doğru yönlendirildiğinde nasıl sonuçlar doğurabileceğini bu örnek açıkça ortaya koyuyor.
İşin ekonomik boyutu da dikkat çekici. Aylık 150 bin TL’yi bulan kiralama giderinin ortadan kaldırılması ve yıllık yaklaşık 2 milyon TL’lik bir tasarruf sağlanması, projenin sadece teknik değil mali açıdan da ne kadar önemli olduğunu gösteriyor. Üstelik bu üretimin, söz konusu maliyetin dörtte biri gibi daha düşük bir bütçeyle gerçekleştirilmiş olması, kaynak kullanımında ne kadar doğru bir tercih yapıldığını ortaya koyuyor.
Burada asıl üzerinde durulması gereken nokta ise elde edilen tasarrufun nereye gideceği. Belediye yönetiminin “harcanmayan her kaynak yeni bir hizmettir” yaklaşımı, bu tür projelerin neden önemli olduğunu net bir şekilde anlatıyor. Çünkü kamu kaynaklarının etkin kullanımı, doğrudan vatandaşın hayatına dokunan hizmetlerin artması anlamına geliyor.
OBELMAK ULV 01’in teknik kapasitesinin daha yüksek olması ve daha etkili ilaçlama imkânı sunması da işin bir diğer boyutu. Yani bu proje sadece daha ucuza mal etmekle kalmıyor, aynı zamanda daha iyi bir hizmetin de önünü açıyor. Bu da “tasarruf” ile “kalite”nin aslında birbirine zıt kavramlar olmadığını gösteriyor.
Sonuç olarak Odunpazarı Belediyesi’nin attığı bu adım, yerel yönetimlerde sıkça dile getirilen “halkçı belediyecilik” anlayışının sahadaki somut karşılıklarından biri olarak değerlendirilebilir. Dışa bağımlılığı azaltan, üretimi teşvik eden ve elde ettiği kazanımı doğrudan vatandaşa hizmet olarak geri döndüren bu model, sadece bugünü değil, geleceğin belediyecilik anlayışını da şekillendirebilecek nitelikte görünüyor.
