Yeni bir hayata başlamak üzere “…Her canlı ölümü tadacaktır.” ayetleri mucibi Ali Osman Amca’ma da hak vaki oldu. Yunus Ağa oğlu Hacı İbrahim Ağa soyundan Ahmet Ağa’nın oğlu Mehmet Dedem ’den olma, Döndü ninemden doğma altı erkek kardeşin en küçükleri Hacı, Hafız Ali Osman Güllü Eskişehir Şehir hastanesinde 06 Mart 2026 Cuma günü Hakk’a yürüdü. 07 Mart 2026 Günü OGÜ Tıp Fakültesinde gasil işlemlerini müteakip mukim bulunduğu Kırka’da toprağa verildi. 1936 Yılında Karaören köyünde dünyaya gelmiş. İlkokulu doğduğu köyde okumuş. Afyonkarahisar’ın İhsaniye ilçesine bağlı Sarıcaova köyünde köy imamı Hafız Yaşar Kandemir’de hafızlığa başlamış. Seyitgazi merkez camiine imam olarak atanan Yaşar Hoca ile o da Seyitgazi’ye giderek hafızlığını ikmal etmiş. Askerliğini Ankara’da yaptıktan sonra 1960 yılı, o günün şartlarında buğday karşılığı bir yıllık muhtarlık anlaşmalı Seyitgazi’nin Yapıldak köyünde ilk imamlığına başladı. İkinci yılda Numanoluk köyüne aynı minvalde imam durdu.
Peygamber sözünün: “Ya öğrenen ya da öğreten ol.” anlamına mazhar olan Ali Osman Hoca okumuş, okutmuş. Öğrenmiş, öğretmiş… Neyi mi? İlimlerin, bilgilerin iki cihan için en lüzumlusu, faziletlisi, değerlisi olan Kur’an-ı Kerim’i… Numanoluk köyündeki imamlığının altıncı ayında Kırka merkez camiine kadrolu imam atandı. On yıl sonra Tavşanlı’nın Tuşbilek’teki Köprübaşı camine naklen geçti. 36 Yıllık imamlığını müteakip emekli olup Kırka’ya yerleşti. Merhum Ali Osman Amcam: “Ben, Seyitgazi’de okurken “Muzaffer Abi’nin oğlu oldu.” dediler, hemen gidip senin nüfus kâğıdını çıkarttım. Doğum tarihinde gün farkı olabilir ama hafta farkı yoktur.” derdi. İlkokul sonrası 1967’nin Mart, Nisan aylarında iki ay Kırka’da Ali Osman Amcamla, Döndü yengemin yanında Kur’an öğrenmek için kaldım. Döndü Yengem on beş güne bir Sıddık Kadının köy fırınında ekmek yapar beraberinde uzun pide çekerdi. Aynı gün bir de kuru fasulye pişirirdi. Uzun pide ile kuru fasulyenin birlikte lezzeti bir başka.
Yaş itibariyle büyükten küçüğe dedemin çocukları Ahmet, Ethem, Hasan, babam Muzaffer, Muhittin ve Ali Osman Amcam… Her fani gibi onlarda geçici dünya hayatlarını tamamlayıp ebedi âleme göç eylediler. Merhum amcalarım ve babam ciddi, sert mizaçlı, akıllı her biri kendi işinde insanlardı. Dedem sakin, mutedil, olgun, akıllı bir adamdı. Ninem sert mizaçlı otoriterdi. Ailede hiç kimsenin başına buyruk davranmasına müsaade etmezdi. Çoluk çocuk herkes ninemin gözünün içine bakardı. Onun direktifi dışında hareket etmek kimin haddine idi. Buyruğunun aksine hareket sıkardı. Sözünü ettiğim zamanda Kırkalı gençlerle amcamda iki ay okuduk. Benim haricimde erkeklerden hatim merasimine katılan olmadı. Yirmi iki kız öğrenci ve bir de benim için Kırka Merkez camiinde geniş katılımlı hatim merasimi tertiplendi.
1969 Yılı Ağustos’unda okumak isteği ısrarımda babam bir miktar para verdi: “Ali Osman Emmine var. Onunla git, İmam Hatip Okuluna yazıl.” dedi. Eşeğe binip Kırka’ya gittim. Amcamla beraber okula müracaat için şehre gittik. Eskişehir İmam Hatip Okulu o zamanlar imtihanla öğrenci alıyordu. Sınava başvuru yaptık. Bir hafta sonra da sınava yalınız gittim. 14 yaşında idim. Yüzlerce çocuk arasından sınavı yüz üzerinden 91 puanla dokuzuncu olarak kazandım. Böylece mektepli hayatım başlamış oldu. Dedim ya! Amcam sert mizaçlı idi, diye. 17’imde idim. Köyümüz Hatap mevkiindeki amcamın tarlasına kuru fasulye hasadına gitmiştik. İkindi sonu Mevlüt Ceylan ile Kadir Esen arkadaşlarımın sokak köprüsünden atlayıp bize doğru geldiklerini gördüm. Eyvah! Amcam nerden buldun, bu berduş arkadaşları diyerek fırça çeker şimdi derken arkadaşlar geldiler. Amcam, arkadaşlar ile muhabbete girdi. Arkadaşların amacı beni alıp köyün Yunus kuyusu civarında akşam voltası atmaktı. Neticede, amcam onlarla köye dönüşüme izin vermedi.
Arkadaşları uğurladıktan sonra amcamdan fırça beklerken “Aferin Yunus Emre çok iyi arkadaşlar edinmişsin. Aklı başında gençler, dediğinde yüreğim serinledi. Ali Osman Amcam ile Döndü Yengemin Harun, Hidayet ve Ahmet olmak üzere üç erkek çocukları var. Onlara sağlıklı ömürler dilerim.
Ömrünüz uzun, kazancınız bereketli olsun! Hoşça kalın! Dostça kalın!