Eskişehirspor’da beklenen sezon finali yine her zamanki gibi hüsranla sonuçlandı.15 yıl aradan sonra 2.Ligde olduğumuz sezonda şimdi de 30 yıl aradan sonra 3.Lige düştük.

Sezon başındaki yazımda yazdığım gibi son yıllarda yaşanan olaylar film gibi devam etti. Her yeni sezonda umutla başlayıp içler acısı sonla yine bitiyor. Benzer senaryoların yaşandığı son yıllarda artık bu durum kabak tadı vermeye başladı. Hiç mi bir şey değişmez? dediğimiz Eskişehirspor’da yönetmen, oyuncular, figüranlar değişiyor ama yine bu filmin sonu değişmiyor. Olan biz izleyenlere yani taraftarlara oluyor. Hani derler ya elektronik aletlere bir kapatıp açmak lazım diye. İşte aynen Eskişehirspor’u da bir kapatıp açmamız lazım. Yani fabrika ayarlarına döndürmemiz gerekiyor... Kapatmak derken kulübü kapatmak anlamında değil. Sıfırdan her şeye başlamak, işin temeline yani alt yapıya açılmak, o alt yapıda da elimizdekilerin kıymetini bilmek gerekiyor.